Phase

Een van Monique Duurvoorts drijfveren achter de totstandkoming van Phase, was dat zij een bijzonder grote behoefte had om aan het 'gevestigde' danscircuit te laten zien dat het principe van een 'professional' zijn binnen de discipline Dans, niet iets is wat alleen voorbehouden is aan medewerkers van de bekende dansgezelschappen in Nederland. Gezelschappen die naar haar idee met name het klassieke en moderne dansterrein vertegenwoordigen.

Ze koos er dan ook voor om te werken met 3 dansprofessionals van het Nationale Ballet zelf en 3 dansprofessionals uit de Nederlandse Hiphop scene.

Het eerste deel is gezet op de compositie 'Piano Phase' van Steve Reich. Een bijzonder mooi, maar zeer uitdagend stuk voor de dansers om te kunnen volgen. Te meer omdat Monique de beweging exact parallel laat lopen met de muziek.
De repetitieve, gespannen en drukkende compositie ligt ook aan de basis van de context van het stuk. Het gevoel van 'op het randje staan', er 'genoeg van hebben' of het punt bereiken waar je (voor een ander) 'de grens trekt' werd het openingsbeeld van Phase. Van daaruit komt de groep van 6 dansers geleidelijk bij elkaar om als één stuwende eenheid verder te gaan.

In het tweede deel, gezet op 'Prelude for Meditation' van John Cage, valt de groep uiteindelijk uiteen in een surrealistisch beeld van 6 individuen die langs mekaar heen bewegen en bestaan. Een beeld van één organisch geheel, maar waarbij alle onderlinge connectie is losgelaten.